spacer.png, 0 kB
Home
Tamar Frankfurther - Vrijwilliger van de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp (3) PDF Afdrukken E-mail

Het referendum Weilandje Vrije Geer

Naar aanleiding van het officiële afscheid van Tamar van de Dorpsraad wilde de redactie van deze rubriek een afscheidsartikel maken. De aankondiging van ‘een artikel’ was echter een flinke onderschatting van de hoeveelheid informatie die loskwam. Om recht te doen aan de vele onderwerpen en de beperkte ruimte op de pagina, heeft de redactie daarom besloten om er een serie artikelen in interviewvorm van te maken.

Deel 1 was een wat meer algemene introductie, in deel 2 de eerste activistische stappen van Tamar, deze week haar aandeel in de acties rond het Weilandje Vrije Geer.

Waar ging het ook al weer over?
Tamar: “Het was halverwege de jaren tachtig dat de acties om het behoud van het Weilandje Vrije Geer in de publiciteit kwamen. De meeste mensen herinneren zich alleen de tijd van het referendum, maar ik schat dat we al tien jaar daarvoor heel druk bezig waren om deze groene buffer (tegenwoordig een pareltje) te redden. Dat was vooral een sterk politiek proces: inspreken bij commissievergaderingen op het stadhuis, lobbyen bij raadsleden enz. Ook bij de gemeentelijke nieuwjaarsreceptie waren we actief!”

Waarom was dat stukje veenweide zo belangrijk?
Het was zowel een zaak om het Weilandje groen te houden (onderdeel van de planning en structuur van Nieuw Sloten), als om de tram eruit te houden. Men had het plan om tramlijn 2 via het Weilandje naar de nog te bouwen nieuwbouwwijk De Aker te verlengen. Daarom werd de strijd op twee fronten gevoerd.

Door gelegenheidsargumenten van de gemeente met tegenonderzoeken en expertmeningen te bestrijden, brieven te schrijven aan raadsleden en die rondbrengen, media-aandacht genereren, mensen uitnodigen om ter plaatse te komen kijken, rondleidingen geven...

Daarna kwam het referendum?
Ja, we waren inmiddels al goed warmgedraaid! Dat hele proces begon in 1994. Er zijn 38.000 handtekeningen verzameld. Ik droomde ervan. De hele familie Frankfurther en vele anderen werden erbij ingeschakeld. Veel publiciteit en activiteiten genereren rond het Weilandje, folders uitdelen overal in de stad, zelfs op de vrijmarkt een kraam, rondleidingen door het dorp en naar het Weilandje, de mediawoordvoering, en zo voorts.

Een intensieve campagne, maar - naderhand gesproken - het was het waard! Op 17 mei 1995 was de uitslag. Het comité had zich verzameld in café Kerkzicht. Radio Noord-Holland was aanwezig en kreeg steeds als eerste de uitslagen door. Toen de (positieve) uitslag er was, zijn we met een kleine groep in de auto naar het stadhuis gegaan, waar we gefeliciteerd werden door onze opponent, wethouder Duco Stadig.

En toen werd het Weilandje ingericht tot Natuurpark
Nog even niet dus. Ik voerde in die tijd vaak gesprekken met ambtenaren van stadsdeel Osdorp en van het gemeentelijk Grondbedrijf over de inrichting van het Weilandje.

Later kreeg dat de naam Natuurpark Vrije Geer. Maar eerst lag het er nog jaren braak bij. Er gebeurde na de referendumuitslag niets meer mee.

Wat was het probleem?
Dat was een financieel tekort bij het gemeentelijk Grondbedrijf dat door verlies van het referendum was ontstaan. Ze hadden namelijk op de uitslag ‘bouwen’ gegokt en de grondprijzen stonden dus te hoog in de boeken. Zolang dat niet geregeld was, mocht stadsdeel Osdorp niets doen. Er moest een soort vestzak-broekzak eigendomsoverdracht tussen de centrale stad en stadsdeel Osdorp plaatsvinden voordat het almaar braakliggende landje kon worden ingericht. Dat was best lastig, want het bedrag moest natuurlijk ergens officieel verantwoord worden.

De Groene As als redder in de nood?
Ondertussen ging er geen tijd verloren, omdat ik al vanaf 1998 met ambtenaren van het stadsdeel en van de provincie (werkgroep De Groene AS) in gesprek was over de inrichting. Doordat het park een uitrustpunt en bypass in de ecologische hoofdstructuur de Groene AS is, kreeg dit project gelukkig extra aandacht. Toen stadsdeel Osdorp eenmaal eigenaar was ging het razendsnel. Een bureau maakte op basis van de bestaande ideeën een inrichtingsplan (Osdorp had al geld gereserveerd) en de uitvoering begon.

Iedereen kent het prachtige resultaat! Acht jaar na het referendum: op 21 mei 2003 werd het Natuurpark Vrije Geer feestelijk geopend.

Wie beheert nu het gebied?
Samen met ambtenaren van het Stadsdeel hebben we alles goed vastgelegd in een apart bestemmingsplannetje. Daarna kon de natuur aan de slag! Eindelijk, zoveel jaar na het referendum, was alles goed geregeld! We zijn toen een beheergroep van vrijwilligers gestart, die nog steeds actief is. Als voorzitter van de beheergroep – één keer heb ik geholpen met sloten schonen en toen kon ik me een week niet bewegen van de spierpijn – vervul ik vooral een bestuurlijke rol.

Volgende week: de werkgroep publiciteit, cultuurhistorische verkenning van Sloten en het bestemmingsplan.

Arie van Genderen

Uit: de Westerpost van 3 oktober 2012.

 
spacer.png, 0 kB